Tjuvane angra og sende tjuvgodset tilbake i posten

Han var fråstole pc, viktige jobbdokument og private ting som pass, forsikringsbevis og ei 40 år gammal stilbok. Så kom postmannen med ei gledeleg melding.

Ivar Arne Kjerland

GLAD: Ivar Arne Kjerland er glad for at tjuvane returnerte personlege, uerstattlege eigedelar.

Foto: Privat

Episoden skjedde i førre veke då Ivar Arne Kjerland frå Skagerrak Antikvariat heldt på å lesse av varebilen sin i samband med Skandinavisk antikvarbokmessa i Oslo.

Ei vakt som skulle passe på bilen medan Kjerland var inne, vart avleda av to menn som kom bort til bilen, skriv Tvedestrandsposten.

Kjær stilbok forsvann

I løpet av dei neste sekunda var ein av mennene inne i bilen og tok med seg ein sekk - med ting som tilhøyrde Kjerland.

– I tillegg til både backup og pc, som aldri skal vere på same stad, og diverse papir, var det to ting eg var mest ergeleg over å miste. Det var ei gammal stilbok som er over 40 år gammal, som er har eit heilt spesielt forhold til. I tillegg var alle bestillingane som hadde komme på telefon til messa i sekken, seier Kjeland til NRK.no.

I stilboka var det blant anna ein gammal stil som skulle trykkjast i Granvin og Ulvik kyrkjeblad.

Ba til Gud

– Det var ikkje stort meir å gjere enn å ringje politiet. Dei oppførte seg veldig sympatisk. Dei sende ut melding til alle patruljane i området og gjorde det ein kunne forvente, seier Kjerland som hadde gitt opp å få tilbake tinga sine.

– Eg tenkte at dette ser eg aldri meir til, men eg ba min Gud i stille sinn «kan du ikkje sende meg stilboka», seier han til NRK.no.

Og bønnen vart høyrt. Tysdag denne veka kom det plutseleg ei stor overrasking i posten.

– Då kom postmannen med ein plastpose som var forsegla. Det stod at posen hadde komme til posten utan omslag. Når eg opna den var alt av papir, som hadde ligge i sekken der, fortel han.

– Alt var der

– Alle bestillingane min og den gamle stilboka. Ikkje nok med det, passet mitt og alt eg kunne tenkje meg å ha bruk for - bortsett ifrå pcen. Tjuvane hadde sikkert droppa tinga i næraste postkasse, seier han.

Kjerland vart særs glad då han såg at tinga hans kom til rette.

– Eg takka min Gud og sa at dette måtte vere eit under, ler han.

Og med stilboka på plass:

– Ja, då vert det stoff til kyrkjebladet i Bran og Ulvik likevel, seier han.